Kurs norveškog jezika

Osnovni ili početni nivo nosi oznaku A1 po pravilima Zajedničkog evropskog referentnog okvira za jezike (CEFR - The Common European Framework for languages) i predstavlja prvi među šest propisanih nivoa. Od kandidata na ovom nivou očekuje se da može da prepozna reči i fraze koje su često u upotrebi, te da može da ih koristi kako bi, recimo, potražio neku jednostavnu informaciju ili napisao kratku poruku. Na ovom nivou polaznici savladavaju i norveški alfabet sa 29 slova, uključujući specifična slova æ, ø i å, kao i osnovne principe izgovora, kako bi od samog početka mogli da čitaju i pišu na norveškom jeziku. U nastavi norveškog jezika početni nivoi A1 i A2 slušaju se kao jedinstven početni kurs.

Prema pravilima koja navodi CEFR (The Common European Framework for languages), odnosno Zajednički evropski referentni okvir za jezike, nivo A2 se karakteriše kao viši početni nivo znanja. Kandidat bi trebalo da može da učestvuje u razgovoru sa osobama koje su izvorni govornici norveškog jezika, ali samo pod uslovom da je u potpunosti upoznat sa temom razgovora, odnosno da sagovornici žele da mu pomognu tako što će govoriti sporo i koristiti reči koje su najčešće u upotrebi, a ne žargonizme. Kandidat koji poseduje znanja jezika ovog nivoa može da se predstavi, te da pruži kraće informacije o svom životu, porodici i poslu, odnosno svemu što mu je blisko. Sticanjem znanja na nivou A2 kandidat ispunjava i jedan od uslova za apliciranje za dozvolu boravka u Norveškoj.

Prvi među srednjim nivoima znanja jezika, nivo B1 se karakteriše kao niži srednji nivo, u skladu sa smernicama koje navodi CEFR (The Common European Framework for languages) ili Zajednički evropski referentni okvir za jezike. Od kandidata se očekuje da može da se snađe u razgovorima sa izvornim govornicima norveškog jezika ukoliko je upoznat sa temom, te da može da shvati većinu televizijskog i radijskog programa, iako možda ne razume svaku reč. Može i da razgovara o svakodnevnim dešavanjima, poslu, studijama i slično, te da zatraži informaciju, razume odgovor i snađe se u gotovo svakoj situaciji koja može da mu se dogodi prilikom posete Norveškoj. Upravo je znanje ovog nivoa jedan od uslova za mnoge radne pozicije u Norveškoj.

Viši srednji nivo znanja po pravilima CEFR-a (The Common European Framework for languages) nosi oznaku B2. Kandidat na ovom nivou može gotovo nesmetano da učestvuje u razgovoru sa više osoba kojima je norveški jezik maternji, te da gleda filmove i serije na ovom jeziku bez titla i da ih razume. Uz to, može jasno da iznese svoje mišljenje o različitim temama i da piše duže tekstove. Znanje nivoa B2 proverava se i u okviru Bergenstesten ispita, koji se najčešće polaže radi nastavka studija na norveškim univerzitetima.

Među naprednim nivoima znanja je C1 nivo, okarakterisan kao niži napredni nivo. Prema pravilima koja propisuje Zajednički evropski referentni okvir za jezike, odnosno CEFR (The Common European Framework for languages), od kandidata koji poseduje znanja norveškog jezika ovog nivoa očekuje se da može jasno da izrazi svoje mišljenje o gotovo svakoj temi, bez pravljenja pauza ili grešaka u govoru. Takođe, može da piše eseje i duže tekstove bez obzira na to da li je u potpunosti upoznat sa temom ili ne, kao i da čita književna dela na ovom jeziku i gotovo u potpunosti ih razume. C1 je ujedno i najviši nivo znanja norveškog jezika za koji strani državljani mogu da steknu međunarodno priznat sertifikat.

Najviši nivo znanja koji jedan stranac može da stekne označen je sa C2 i podrazumeva viši napredni nivo znanja po pravilima koja predviđa CEFR (The Common European Framework for languages), odnosno Zajednički evropski referentni okvir za jezike. Nivo C2 je ujedno i najviši nivo poznavanja norveškog jezika, što znači da kandidat može da se koristi ovim jezikom gotovo kao svaki svršeni srednjoškolac kome je ovaj jezik maternji.