Kako i zašto se legalizuje prevod za upotrebu u inostranstvu

Legalizacija javnih isprava za upotrebu u inostranstvu

Legalizacija je zakonom propisana formalna procedura kojom se inostranom organu saopštava činjenica da je određena pismena isprava javna isprava države iz koje potiče i da je sastavljena, izdata ili overena od nadležnog organa te države.

Legalizacija je formalnost, jer se u propisanom postupku ne ispituje niti potvrđuje istinitost sadržaja isprave.

Legalizacijom strana javna isprava stiče istu dokaznu snagu javne isprave kao da su je izdali organi države u kojoj će se upotrebiti.

Diplomatsko-konzularna legalizacija

Legalizaciju stranih javnih isprava za upotrebu u Srbiji vrše organi države koja ih je izdala i diplomatsko-konzularno predstavništvo Srbije akreditovano u toj državi. Legalizaciju isprava izdatih u Srbiji, za upotrebu u stranoj državi, vrše nadležni organi Srbije i diplomatsko-konzularno predstavništvo strane države akreditovano u Srbiji.

Overom javne isprave potvrđuje se verodostojnost potpisa lica koje je ispravu potpisalo i verodostojnost pečata stavljenog na ispravu. Po pravilu se overava izvorni, originalni dokument, a prevod se legalizuje na isti način kao i originalni dokument.

Diplomatsko-konzularna legalizacija, ili samo konzularna legalizacija — u običnom govoru često se koristi i naziv „puna legalizacija“ — jeste formalnost kojom diplomatsko-konzularni predstavnici države na čijoj teritoriji treba da se upotrebi strana javna isprava potvrđuju verodostojnost potpisa, svojstvo u kom je potpisnik isprave postupio i istovetnost otiska pečata ili žiga kojim je isprava snabdevena.

Nadležni organi, po redosledu overavanja, jesu: osnovni sudovi, Ministarstvo pravde, Ministarstvo spoljnih poslova i diplomatsko-konzularno predstavništvo države u kojoj će isprava biti upotrebljena. Tog trenutka javna isprava izdata u Srbiji stiče dokaznu snagu javne isprave i u državi u kojoj će biti upotrebljena, kao da su je izdali organi vlasti te države.

Kada strana javna isprava treba da se upotrebi u Republici Srbiji, zakonska procedura sprovodi se prema zakonodavstvu države iz koje isprava potiče, a dokaznu snagu javne isprave u Srbiji stiče overom u diplomatsko-konzularnom predstavništvu Srbije.

Kada se vrši legalizacija prevoda?

Da bi javna isprava jedne države mogla biti upotrebljena u drugoj državi, u kojoj se koristi jezik različit od jezika na kom je isprava izdata, potrebno je da bude prevedena na jezik države u kojoj će biti upotrebljena. Prevod može biti sačinjen u državi iz koje potiče isprava ili u državi u kojoj će biti upotrebljena. Prevod isprave je prateća isprava i važi samo uz izvornu ispravu.

Ukoliko je prevod sačinjen u državi iz koje potiče isprava, treba da bude legalizovan na isti način kao i izvorna isprava.

Na izvornoj ispravi overava se potpis ovlašćenog lica i otisak pečata ili žig organa koji je izdao ispravu, a na prevodu potpis ovlašćenog prevodioca i otisak pečata, ukoliko ga prevodilac koristi.

Legalizacijom prevoda saopštava se inostranim organima da je prevodilac jedne države, zakonom te države, zvanično ovlašćen za sačinjavanje prevoda na određeni jezik — registrovani sudski tumač, ovlašćena agencija, prevodilački biro i slično.